Władysław Dworaczek
Biografia
Władysław Dworaczek urodził się 9 października 1912 roku w Gliwicach. Był polskim działaczem harcerskim i społecznym oraz pedagogiem.
Podczas nauki w Kończycach wstąpił do II Męskiej Drużyny Harcerskiej im. Tadeusz Kościuszki i pełnił funkcję zastępowego. W 1927 wstąpił do pięcioletniego Seminarium Nauczycielskiego w Pszczynie, a po jego ukończeniu został nauczycielem i opiekunem IX Drużyny Harcerzy w Gaszowicach.
Poza pracą pedagoga był dyrygentem kościelnego chóru „Cecylia” oraz organistą w kościele pw. Opatrzności Bożej. W 1938 ukończył kurs komendantów obrony przeciwlotniczej; w lipcu 1939 w gaszowickiej szkole powołano Pogotowie Wojenne; harcerz organizował kurs sanitarny.
Po wybuchu II wojny światowej był poszukiwany przez Gestapo i ukrywał się, aresztowany w kwietniu 1940 został przetransportowany 1 maja 1940 do obozu koncentracyjnego w Dachau. Stamtąd przeniesiono go do Mauthausen-Gusen, skąd zwolniony został 20 kwietnia 1941.
Stan zdrowia Władysława Dworaczka po powrocie na Górny Śląsk był bardzo zły; nie mając źródła zarobku podjął pracę kościelnego i organisty w Rudzie Śląskiej-Halembie. Od marca 1945 mieszkał ponownie w Gaszowicach, gdzie po otrzymaniu stanowiska kierownika szkoły zorganizował jej odbudowę. Równocześnie ponownie objął funkcję opiekuna drużyny harcerskiej i pełnił ją do 1950.
Aby uzupełnić wykształcenie studiował w Instytucie Pedagogicznym w Katowicach; w 1972 przeszedł na emeryturę i poświęcił się pracy społecznej. Spośród wielu działań zainicjowanych przez niego należy wymienić budowę szkoły w Szczerbicach, budowę przystanku kolejowego Łuków Śląski i uruchomienie urzędu pocztowego w Gaszowicach.