Romuald Mainka
Biografia
Romuald Mainka urodził się 15 maja 1963 roku w Gliwicach. W latach młodzieńczych jego rodzina wyemigrowała do Republiki Federalnej Niemiec i zamieszkała w Dortmundzie.
W 1980 roku odniósł pierwszy znaczący sukces, zajmując II miejsce za Jaanem Ehlvestem w otwartym turnieju juniorów w Schilde. W kolejnych latach odnosił liczne zwycięstwa i wysokie lokaty w międzynarodowych turniejach, w tym m.in. 1987 – Dortmund (turniej B), 1990 – Praga (wspólnie z Eckhardem Schmittdielem), 1991 – Dortmund (turniej C, wspólnie z Konstantinem Sakajewem i Ralfem Lauem), 1992 – Kolonia (wspólnie z Ralfem Lauem), 1993 – Ano Liosia, 1995 – Schwäbisch Gmünd, 1996 – Recklinghausen, Weilburg (wspólnie z Feliksem Lewinem i Edvinsem Kengisem), 1997 – Würzburg, Leverkusen (wspólnie z Larrym Christiansenem), 1999 – Saarlouis, Essen (wspólnie z Viestursem Meijersem), Kleve (wspólnie z Karlem-Heinzem Podzielnym), 2000 – Recklinghausen (wspólnie z Feliksem Lewinem i Danielem Fridmanem), 2002 – Travemünde (wspólnie z Robertem Rabiegą, Siergiejem Kaliniczewem i Aleksandrem Bangiewem), 2003 – Saarlouis (wspólnie z Ivanem Farago), 2005 – Recklinghausen, 2006 – Recklinghausen.
Kilkukrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw Niemiec; najlepszy wynik osiągnął w 1994 r. w Binz, gdzie podzielił III miejsce za Peterem Endersemi i Matthiasem Wahlem, współuczestnicząc z Michaelem Bezoldem i Aleksandrem Bangiewem.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1992 r., z wynikiem 2550 punktów; wówczas dzielił 5-6. miejsce (wspólnie z Christopherem Lutzem) wśród niemieckich szachistów.