Leon Głogowski
Biografia
Leon Głogowski urodził się 5 kwietnia 1908 w Gliwicach i był polskim lekarzem internistą, powstańcem śląskim oraz więźniem KL Auschwitz-Birkenau (nr obozowy 1281).
W okresie studiów należał do Związku Polaków w Niemczech (ZPwN). Ukończył gimnazjum w Gliwicach (1928) i studiował medycynę najpierw w Greifswaldzie, a od 1929 roku na Uniwersytecie we Wrocławiu.
Po ukończeniu studiów w 1934 roku uzyskał licencję lekarską, a w 1938 roku tytuł doktora nauk medycznych. Zamieszkał w Opolu, gdzie był przewodniczącym tamtejszych struktur ZPwN i prowadził polski chór.
Na krótko przed wojną został zatrudniony jako asystent w szpitalu miejskim w Gliwicach. Po wyjeździe do Polski w styczniu 1939 roku podjął próby nostryfikacji niemieckiego dyplomu na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Wybuch II wojny światowej przerwał te starania. Podjął pracę w szpitalu psychiatrycznym w Rybniku. W październiku 1939 roku skontaktował się z władzami poznańskiego uniwersytetu w sprawie odbioru dokumentów, oświadczono mu, że warunkiem dopełnienia formalności jest podpisanie Volkslisty. Wkrótce potem stracił pracę w rybnickim szpitalu, a w maju 1940 roku został aresztowany przez Gestapo i przewieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Tam pracował najpierw jako urzędnik w obozowym szpitalu, a następnie jako lekarz-więzień i sanitariusz w Birkenau. Miał odmówić wykonania polecenia obozowego lekarza Siegfrieda Schwelawstrzykiwania więźniom fenolu.
Z obozu zwolniony w grudniu 1942 roku wskutek petycji śląskich lekarzy oraz pogarszającego się stanu zdrowia. Został mianowany kierownikiem szpitala hutniczego w Siemianowicach Śląskich, a po zwolnieniu w 1943 roku został zatrudniony jako asystent lekarza na oddziale wewnętrznym szpitala w katowickim Wełnowcu.
Po zakończeniu wojny pozostał w szpitalu, nadzorując oddział. Otrzymał walidację uprawnień lekarskich na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Uzyskał również specjalizację w zakresie chorób wewnętrznych: I stopnia w 1955 roku, a II stopnia w 1963 roku. Swoją pracę zawodową związał z Katowicami. Był kierownikiem przychodni oraz poradni medycyny pracy na Wełnowcu, pracował także dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Katowickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego oraz Głównego Instytutu Górnictwa. Był członkiem Polskiego Czerwonego Krzyża, Związku Bojowników o Wolność i Demokrację oraz Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. W latach 1965-1970 publikował na łamach Przeglądu Lekarskiego - Auschwitz wspomnienia z pobytu i pracy w Auschwitz.