Jerzy Kasprzyk
Biografia
Jerzy Kasprzyk (ur. 14 lutego 1952) jest polskim naukowcem, nauczycielem akademickim, dr hab. nauk inżynieryjno-technicznych i profesorem Politechniki Śląskiej. Specjalizuje się w komputerowym wspomaganiu identyfikacji procesów i projektowaniu systemów sterowania, ze szczególnym uwzględnieniem programowania sterowników przemysłowych oraz półaktywnego tłumienia drgań w pojazdach. Od 1976 roku jest związany z zespołem prof. A. Niederlińskiego na Wydziale Automatyki, Elektroniki i Informatyki Politechniki Śląskiej w Gliwicach.
Jego prace badawcze obejmują modele matematyczne procesów tworzone w oparciu o eksperyment identyfikacyjny. Rozpoczął je podczas doktoratu nad modelem reaktora PCW do celów komputerowego sterowania. Kontynuował prace nad tworzeniem systemu eksperckiego do identyfikacji procesów (EDIP – Ekspert Do Identyfikacji Procesów, EFPI – Expert For Process Identification), rozszerzonego później na procesy wielowymiarowe jako MultiEDIP. Prowadził badania nad wykorzystaniem identyfikacji do tworzenia modeli obiektów akustycznych dla układów aktywnego tłumienia hałasu. Prace te doprowadziły do obrony rozprawy habilitacyjnej. Równolegle zajmował się zagadnieniami programowania sterowników przemysłowych zgodnie z normą IEC 61131-3.
Od roku 2011 prowadził badania nad półaktywnym tłumieniem drgań w pojazdach z wykorzystaniem tłumików magnetoreologicznych, których celem było poprawienie komfortu oraz bezpieczeństwa jazdy.
Zajmował się także zagadnieniami inteligentnej detekcji błędów w pracy maszyn, na przykład przekrawacza w linii produkcji tektury.
Jerzy Kasprzyk jest autorem dwóch monografii i ponad 80 publikacji naukowych, a także współautorem patentu nr 227773 na wynalazek pt. Sposób ustalania oraz identyfikacji defektów podzespołów tekturnicy, zwłaszcza przekrawacza. Aktywnie uczestniczył w licznych pracach naukowo-badawczych i kierował projektem Modelowanie i sterowanie w półaktywnych układach zawieszenia pojazdów mechanicznych, finansowanym przez Narodowe Centrum Nauki (NCN).
Był promotorem w trzech ukończonych przewodach doktorskich, recenzentem pięciu prac doktorskich i dwóch rozpraw habilitacyjnych.
Jako dr hab. inżynier prowadzi zajęcia na Politechnice Śląskiej w językach polskim i angielskim na kierunkach Automatyka i Robotyka, Elektrotechnika oraz Control, Electronic and Information Engineering, związane były przede wszystkim z wykorzystaniem metod matematycznych w praktyce inżynierskiej oraz projektowaniem i programowaniem systemów sterowania. Wykłady dla doktorantów obejmowały przedmioty takie jak Modelowanie i Analiza Obiektów Dynamicznych, Modelowanie Matematyczne i Symulacja Procesów, Metody i Systemy Przetwarzania Informacji.
W latach 1991–1993 brał udział w międzynarodowym programie Tempus, JEP Education in Control Systems and Information Technology, a w latach 1995–1997 w programie Tempus, JEP Information Technology for Control and Decision Support.
W działach organizacyjnych i eksperckich w latach 2019–2022 pełnił funkcję Zastępcy Kierownika Katedry Pomiarów i Systemów Sterowania, był koordynatorem kierunku Automatyka i Robotyka na Politechnice Śląskiej. W latach 2007–2011 był kierownikiem Studium podyplomowego Komputerowe systemy sterowania i zarządzania produkcją na Wydziale Automatyki, Elektroniki i Informatyki. W latach 2018–2019 był koordynatorem na kierunku Automatyka i Robotyka w innowacyjnym programie testowego kształcenia na piątym poziomie Polskiej Ramy Kwalifikacji w ramach projektu Politechnika Śląska jako centrum badań w obszarze kształcenia dla przemysłu motoryzacyjnego realizowanego na zlecenie Ministerstwa Inwestycji i Rozwoju. Był także ekspertem programów Foresight priorytetowych innowacyjnych technologii oraz ekspertem Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, działanie 4.5.
Nagrody i osiągnięcia: Medal Komisji Edukacji Narodowej (2012), Złoty Medal za długoletnią służbę (2017) oraz nagrody Ministra i liczne nagrody Rektora Politechniki Śląskiej.