Horst Bienek
Biografia
Horst Bienek urodził się 7 maja 1930 roku w Gliwicach. Dzieciństwo spędził w robotniczej części miasta. W 1945 został wysiedlony do Niemiec i znalazł się w radzieckiej strefie okupacyjnej; pobierał nauki u Bertolta Brechta w Berlinie Wschodnim.
W 1951 został aresztowany przez NKWD za współpracę z Günterem Grell’em, niemieckim dziennikarzem pracującym dla CIA, i skazany na wieloletnie więzienie w Workucie; w oficjalnej wersji biografii Bienek twierdził jednak, że zarzuty dotyczyły działania przeciwko polityce kulturalnej NRD i skazano go na 25 lat. W 1955 dzięki amnestii został zwolniony i osiadł w RFN, gdzie pracował jako redaktor radiowy, lektor i reżyser teatralny.
W swoich pierwszych pracach zajmował się doświadczeniami okresu łagrowego. Później związał twórczość z Gliwicami i Górnym Śląskiem. Najwyżej cenionym dziełem Bienka jest gliwicka tetralogia, która obejmuje Pierwsza polka, Wrześniowe światło, Czas bez dzwonów i Ziemia i ogień. Akcja powieści toczy się w Gliwicach w czasie II wojny światowej i zawiera liczne wątki autobiograficzne.
Bienek był osobą homoseksualną i zmarł na AIDS. Uważał się za niemieckojęzycznego Ślązaka; Gliwice odwiedził w 1987 roku przy okazji realizacji filmu biograficznego, wyrażając przekonanie, że to Niemcy spowodowali utratę Śląska popierając politykę Adolfa Hitlera.
Ulica przy jego rodzinnym domu w Zatorzu została nazwana jego imieniem, a na samym budynku umieszczono tablicę upamiętniającą.