Herbert Bednorz

Duchowny rzymskokatolicki, biskup katowicki
22.09.1908 12.04.1989 Gliwice

Biografia

Herbert Bednorz urodził się 22 września 1908 w Gliwicach jako drugie z siedmiorga dzieci Józefa i Anny z d. Ruda.

Po maturze w 1927 roku wstąpił na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego i do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął 26 czerwca 1932.

Po studiach w Leuven i Paryżu uzyskał doktoraty z nauk społecznych oraz z zakresu prawa; pracował nad doktryną społeczną Marcina Lutra i Jana Kalwina, a także nad konkordatem polskim z 1925.

W 1950 został wyniesiony do godności biskupiej jako koadiutor z prawem następstwa Stanisława Adamskiego; sakrę biskupią otrzymał 24 grudnia 1950.

Po przejściu przez trudny okres reżimu PRL w 1952 został wydalony z diecezji i przebywał w Krakowie, Poznaniu; w 1956 powrócił do Katowic i objął faktyczne rządy w diecezji. W 1967 objął rządy diecezji katowickiej jako czwarty biskup, prowadził synod diecezjalny (1972–1976).

W 1980 przeniósł Śląskie Seminarium Duchowne z Krakowa do Katowic; był także Honorowym Górnikiem kopalni Ziemowit i aktywnie uczestniczył w pracach Konferencji Episkopatu Polski.

Zmarł 12 kwietnia 1989 roku; pochowany został w krypcie Archikatedry Chrystusa Króla w Katowicach.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Zwołał i zakończył synod diecezjalny (1972–1976).
Przeniósł Śląskie Seminarium Duchowne z Krakowa do Katowic (1980).
W latach 1981–1985 współprzewodniczył Zespołu Roboczego ds. Wydawnictw i Czasopism Rządu PRL i Episkopatu Polski.
Brał udział w Soborze Watykańskim II jako konsultor i członek Komisji Episkopatu Polski.

Ciekawostki

Po śmierci został pochowany w krypcie Archikatedry Chrystusa Króla w Katowicach.
Nazwano jego imieniem ulice w Katowicach-Szopienicach, Piekarach Śląskich-Brzezinach Śląskich, Pszczynie i Jastrzębiu-Zdroju.

Udostępnij