Franciszek Ciupka
Biografia
Franciszek Ciupka urodził się 6 września 1912 roku w Gliwicach jako piąte z siedmiorga dzieci Ignacego i Waleski z domu Malcherek. Po ukończeniu szkoły podstawowej kontynuował naukę w gimnazjach w Paczkowie i Gliwicach, a następnie w zawodowej szkole handlowej i szkole drogistycznej, w której w 1930 uzyskał dyplom drogisty. Pracował dorywczo jako robotnik budowlany.
W dwudziestoleciu międzywojennym był zaangażowany w polski ruch harcerski i młodzieżowy na Górnym Śląsku; działał w Związku Harcerstwa Polskiego w Niemczech (1925–1934) oraz w Związku Kół Śpiewaczych na Śląsku Opolskim. Od 1934 był prezesem zarządu powiatowego Związku Polaków w Niemczech na teren Gliwic, a w latach 1937–1939 sekretarzem powiatowym tej organizacji na miasto Gliwice i powiat toszecko-gliwicki. W 1934 uczestniczył w II zjeździe Polaków z zagranicy w Warszawie, a 6 marca 1938 w Berlinie w kongresie Związku Polaków w Niemczech.
Za działalność niepodległościową, po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez Gestapo i więziony we Wrocławiu, potem w KL Buchenwald, skąd w listopadzie 1942 został zwolniony i skierowany do obozu pracy w zakładach chemicznych I.G. Farbenindustrie w Kędzierzynie. W 1944 został ponownie aresztowany.
Po wyzwoleniu Górnego Śląska objął obowiązki starosty kozielskiego (1945–1948). W okresie stalinizmu, w 1948 został aresztowany i niesłusznie więziony do 1953 (zrehabilitowany w 1957). Od 1953 pracował w Przedsiębiorstwie Zmechanizowanych Robót Ziemnych w Gliwicach, a następnie w PPH „Polskie Odczynniki Chemiczne” w Gliwicach jako starszy technolog ds. opakowań. W 1958 powrócił do pracy w terenowych organach władzy, obejmując mandat radnego Miejskiej Rady Narodowej w Gliwicach – członka prezydium (do 1963).
W październiku 1974 przeszedł na emeryturę. Od 1937 był mężem Magdy z domu Gralla (1916–2001), z którą miał córkę i dwóch synów. Pochowany na cmentarzu Parafii św. Antoniego w Gliwicach-Wójtowej Wsi (sektor A1-15-6).