Edward Kiwer

Oficer wojskowy, żołnierz AK i cichociemny
24.09.1919 25.10.1987 Gliwice

Biografia

Edward Kiwer urodził się 24 września 1919 roku w Gliwicach. W 1939 roku ukończył gimnazjum i zdał maturę, a we wrześniu tego roku walczył w Armii „Kraków”. Przekroczył granicę polsko-rumuńską 18 września 1939 roku. W grudniu 1939 roku znalazł się we Francji, gdzie walczył w 3. kompanii 2. batalionu Strzelców Podhalańskich 1. Brygady Strzelców Podhalańskich. W czasie bitwy o Narvik został ranny i za udział w niej odznaczony Krzyżem Walecznych.

W czerwcu 1940 roku dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie został skierowany początkowo do 1. batalionu strzelców podhalańskich 1. Brygady Strzelców, następnie do Szkoły Podchorążych Saperów w Dundee, a po jej ukończeniu do 10. kompanii saperów. Był także instruktorem w plutonie jugosłowiańskim, szkolonym w ramach 1. batalionu strzelców podhalańskich.

Po przeszkoleniu w dywersji został zaprzysiężony 22 kwietnia 1943 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza i przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. Zrzut dokonano w nocy z 8 na 9 kwietnia 1944 roku w ramach operacji „Weller 4” dowodzonej przez kpt. Edwarda Bohdanowicza. 15 kwietnia dostał przydział do oddziału partyzanckiego „Wybranieccy” działającego w Inspektoracie Rejonu Kielce, Okręgu Radom-Kielce AK na stanowisko instruktora minerstwa. Od lipca 1944 roku walczył jako dowódca 4 plutonu, a od 6 września był adiutantem dowódcy IV baonu 4. pułku piechoty Legionów AK 2 Dywizji Piechoty Legionów AK „Pogoń”. Brał udział we wszystkich walkach baonu.

Został aresztowany przez NKWD kilka dni po wejściu Armii Czerwonej do Kielc, przewieziony do aresztu przy ul. Kapitulnej, a następnie do więzienia przy ul. Zamkowej, gdzie spędził pół roku. Po zwolnieniu podjął pracę jako księgowy w jednej z kopalń w Chorzowie. Około 1985 roku przeniósł się do Łącznika, gdzie po śmierci został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Walecznych – nadany 1 lutego 1941 roku
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
Przysięga w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza (22 kwietnia 1943)
Zrzut do Brindisi w ramach operacji Weller 4 (8–9 kwietnia 1944)
Dowódca 4 plutonu, adiutant dowódcy IV batalionu 4. pułku piechoty Legionów AK, 2 Dywizji Piechoty Legionów AK „Pogoń” (od lipca 1944)

Ciekawostki

Dwukrotnie żonaty; miał cztery dzieci (Bogusław, Jan, Edward, Danuta).
Zmarł w Łączniku i pochowany na miejscowym cmentarzu.
Po wojnie pracował jako księgowy w kopalni w Chorzowie.

Udostępnij